تبلیغات
«ابومسلمی ها»... تریبون آزاد جامعه هواداران باشگاه ابومسلم خراسان - ابومسلم در ثانیه‌های آخر زندگی؛ خواب زدگی یا خواب گرفتگی مسؤولان شهری؟!
طرح از: عبدالرضا زرگری

چند ماهی است ابومسلم؛ با آن همه پیشینه و افتخار دچار روز مرگی و نبود متولی و منابع مالی است و با مشکلاتی فراوان، دست و پنجه نرم می‌کند. براستی حفظ این سرمایه اجتماعی با کیست؟ توقع جوانان و خیل هواداران این تیم بزرگ را چه کسی باید پاسخ دهد؟ ابومسلم، که خاطرات دست کم سه نسل را به همراه دارد با این رویه به سرنوشت سایر تیمهای با سابقه دیگر کشور همچون برق شیراز، استقلال اهواز، شموشک نوشهر، سپیدرودرشت گرفتار می‌آید. آنها منحل شدند یا به ورطه فراموشی و نابودی فروافتادند. اما تفاوت ابومسلم با دیگران در این است که مشهد الرضا بعنوان پایتخت معنوی ایران بزرگ برخوردار از امکانات بالقوه و بلکه بالفعل و استعدادهای بی نظیر ومنابع سرشار مالی، از ناحیه کارخانجات عظیم، پایه و مادر؛ همچون ایران خودرو، سنابادخودرو و فولادخراسان و موسسات بی شمار اعتباری و مالی است. براستی در این میانه چرا سرنوشت باید چنین تلخ باشد؟...

وقتی به شبکه‌های مختلف تلویزیون ایران نگاه می‌کنید در می‌یابید بخش عمده ای از تبلیغات و درآمد صدا و سیما از سرزمین زرخیز خراسان است. تبلیغات بی‌شمار مؤسسات مالی همچون عسگریه، آرمان، ثامن الائمه(ع)، ثامن الحجج(ع) تا پخش چاکلز- چی توز موتوری تا شهر رویایی پدیده، ساخت برجهای بلند مرتبه و محصولات غذایی تبرک، زشک، چین چین، خوشاب، ماهوند تا انواع چای فروشان معتبر شاهسوند ، دبش و فرش آرا و موجهای آبی همه و همه از آنِ همین بوم و بر است، آیا غربت ابومسلم تا این اندازه براستی رواست؟
اما براستی چرا اینان هیچ توجه یا اهمیتی برای کمک به ساماندهی ورزش شهرشان و حفظ غرور ملی و محلی ندارند؟ این پرسشی است که همواره نزد مشهدی‌ها بی پاسخ مانده است. آیا قصور از مسؤولان ورزشی است یا صاحبان ثروت که به دیار خود بی توجه اند. برای نمونه شرکت گرند مشهد برای خرید تیم فوتبال داماش گیلان اقدام می‌کند این معنایش چیست ؟ این در حالی است که فوتبال مُرده شهر مشهد امسال باهمت و اقدام حسنه و مثبت «پدیده» باخرید امتیاز قدری رنگ و رو گرفته و تکانی خورده و ادامه موفقیت سیاه جامگان که از هزینه شخصی مهندس عباسی بدون کمک منابع استانی به وضعیت متعادل دست یافته وگرنه بیش از 5 سال است که ما ازابومسلم با صلابت دوران نه چندان دور،هیچ چیزی را ندیده و نشنیده‌ایم. 
مسؤولان و متولیان حوزه اجتماعی که همواره از حمایت و برنامه ریزی و تقویت ورزش سخن می‌انند کجایند؟
نمایندگان مجلس که پیش از رأی گیری مدام با واسطه و بی واسطه دم از ورزش و به دنبال استفاده از سرمایه اجتماعی ابومسلم برای رأی آوردن هستند الان کجایند؟ آیا براستی همه چیز در حد حرف و منفعت برای مقطع کوتاهی تا انتخابات است؟ 
شهردار پایتخت معنوی ایران چه وظیفه‌ای دارد؟ آیا در خواب فرورفته یاخواب بر ایشان مستولی گشته، مگر حمایت و کمک به ورزش حرفه ای جزو ذات فعالیتهای این نهاد مردمی و اجتماعی نیست؟
اگر نیست چطور سایر شهرداری‌ها به این مقوله می‌پردازند. تا جایی که ما سراغ داریم در تمام دنیا از کشورهای پیشرفته تا پسرفته، شهرداری‌ها متولی اصلی حفظ سلامت، غرور و شادی شهروندان خود هستند. 
آیا وظیفه شهرداری‌ها تنها جمع آوری زباله و ساخت پل و خیابان است؟ یا شهروند سالم، شهری سالم، روحیه ونشاط تفریح وتفرج، سرگرمی و رقابت و پارک و حتی ایجاد فضاهای فرهنگی، هنری و ورزشی است.
روی سخن من با اعضای محترم شورای شهر مشهد است که در نهایت بی تفاوتی خود را به خواب عمیق زده‌اند و هر چه مردم شهرشان فریاد می‌زنند با اینکه می‌فهمند و متوجه می‌شوند، اما سعی در خواب ماندگی دارند. پیشنهاد می‌شود اینان یک بار دیگر شعارهای دوره انتخاباتی خود را مرور کنند تا بلکه متوجه شوند مردم برای چه ایشان را برگزیده اند. دوستان خوب و بزرگوار وقتی شهری بدین وسعت و این قدمت در بعد هیجانات ورزشی جایگاهی در رقابت ندارد، یعنی افسردگی ، سرشکستگی و...
ورزش بزرگترین فایده اش همین رقابت و برنده شدن و رسیدن به سکوهاست که غرورانگیز است. جایگاه مشهد در فوتبال این بزرگترین پدیده اجتماعی قرن در انواع رقابتهای لیگی کجا قراردارد؟
اینکه دیگر ما مهر ه‌های تأثیرگذاری همچون خداداد عزیزی، رضاعنایتی، علیرضانیکبخت و.... در تیم ملی نداریم افتخار می‌کنید؟ البته حالا دلمان خوش است که قوچان نژادی هست تا از هلند بیاید و پرچم مشهدی‌ها را بلند کند. براستی آیا فکر میلیونها انرژی فراموش شده سرخورده در هیجانات ورزشی و تعصب و غرور همشهری گری بودیده اید؟ آیا اصلاً ورزش و باشگاه‌داری و رقابت در سبد ذهنی شما جایی دارد؟ 
آقایان مسؤول شهری و استانی! چه شما بخواهید، چه نخواهید ورزش بویژه فوتبال سرآمد تمام مقولات اجتماعی است.
اگر این علاقه وافرنبود هزاران شبکه ورزشی، رادیو، مجله، روزنامه و سایت در رأس اخبار و افکارنبود و هرهفته هزاران انسان متعصب در ورزشگاه‌ها کف و سوت نمی‌زدند و هورا نمی کشیدند.
لطفاً قدری بر اساس وظیفه اصلی مسؤولیتتان، مطالعه اجتماعی کنید تا تأثیر عمیق ورزش را بهتر بشناسید تا شاید در تصمیمات اصولی و منطقی بهتر عمل کنید.
وقتی مسؤولان در برابر این همه سرشکستگی شهروندان و جوانان با انرژی بی تفاوت هستند و بزرگترین سرمایه اجتماعی و نشاط آور خود همچون ابومسلم و سیاه جامگان را به امان خدا رها کرده و سراغی نمی گیرند و حتی ازگفتن یک پیام خشک وخالی تقدیر و تشکر ابا دارند. آیا نباید به همه چیز شک کرد؟ وقتی گریه و اشک و زاری تماشاگران به جای شادی و سرور و تقویت روحیه غرور از شبکه‌های تلویزیونی پخش می‌شود، به عنوان یک مشهدی و همشهری فقط غصه و سرافکندگی و بی اعتباری را باخود به منزل می‌بریم دیگر چه شوقی برای تفکر و کار و فعالیت و مثبت اندیشی باقی می‌ماند؟ 
امید است تا دیر نشده چاره ای اساسی اندیشیده شود تا این انفعال و اضمحلال از این دیار رخت بربندد و امید و تلاش جایگزین این فرهنگ بی تفاوتی شود. اکنون ابومسلم در چهار هفته باقی مانده نیاز به کمک دارد وگرنه پس از سرنگونی نیاز به مرثیه خوانی و برگزاری مجلس ترحیم وتشکیل کار گروه بررسی عدم نتیجه و از این دست تصمیمات سرکاری را ندارد. 
انتظارداریم به سرعت اندیشه حمایت و همیاری نزد مسؤولان و توانگران خراسانی که دلشان برای دیارشان می‌تپد تقویت شود تا از سقوط نگین ورزش استان جلوگیری شود. چنین باد.

قدس آنلاین: مهرداد فرشیدی




طبقه بندی: تحلیل، مالکیت، کمک به ابومسلم، فوتبال، مطبوعات و رسانه، لیگ آزادگان،  
برچسب ها: تیم، فوتبال، ابومسلم، خراسان، مشهد، کمک به ابومسلم، شورای اسلامی شهر،
ارسال توسط محمد منصف پور
پیام های کوتاه شما...
آرشیو مطالب
ابر برچسب ها
امکانات جانبی


وبگاه رسمی هواداران باشگاه ابومسلم خراسان
اوقات شرعی
هر روز در محضر قرآن









حدیث روز
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب ارسال شده: عدد
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
ما را در گوگل محبوب کنید
ابزار و قالب وبلاگبیست تولز

گوگل پلاس